Bülbül oldum güle geldim, Gül dalında dile geldim. Aşkla yanmak kaderimdir, Alın yazım ile geldim... Gönüllerden süzülmüşüm, Bir köşede büzülmüşüm, Doğduğum gün üzülmüşüm, Gözyaşımı sile geldim... Kara gözler, hilâl kaşlar, Benim aşkım böyle başlar, Geçtim nice dağlar, taşlar, Aştım gurbet ele geldim... Gezdim gurbet ocağında, Piştim hasret sıcağında, Tabiatın kucağında, Bir nefeslik yele geldim... Aşk bir yangın, ben bulaştım, Mecnun gibi çöl dolaştım, Hasretimle çok uğraştım, Acınacak hâle geldim... Gönlüm sevda yüklü kervan, Dinlemez ki buyruk ferman, Sevgilide arar derman, Derdi bile bile geldim... Gurbet oldu yerim, yurdum, Vuslat için hayal kurdum, Ak kâğıda kalem vurdum, Yunus gibi dile geldim...

EMİN ABİ

Yolsuzluğa çok kızar
Dinlemez tatil pazar
Emin Abi yazarsa
Belgeleriyle yazar.

Kuru ağaç taşlanmaz
Güzel olan boşlanmaz
O bir Doğrucu Davut
Eğrilerden hoşlanmaz

Emin Abi haklıdır
Uslûbu çok farklıdır
Dokuz köyden kovulsa
Onuncu köy hakkıdır.

Kriz teğet geçmedi
Çoğumuz işsiz kaldık
Emin Abi Sözcü'de
Okumaya başladık.

Zeki Çalar

24 Ekim 2009
0 yorum
Kaydol: Kayıtlar (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


RADYO DİNLE